Reset and Go

Afgelopen weken was ik in Nederland. Wat was het fijn. Fijn om dichtbij familie en vrienden te zijn, me even onder te dompelen in hun nabijheid. Mijlpalen zoals een bruiloft en geboorte te vieren. Vrienden ontmoeten die ik al meer dan een jaar of meerdere jaren niet had gezien. Even onderdeel uitmaken van “de normaal” en dus niet nagekeken of aangesproken te worden op straat. Wat vond ik het lastig om na 2.5 week weer los te laten, en weer op weg te gaan naar m’n andere thuis dat even niet meer als thuis aanvoelde. Vragen en boosheid kwamen naar boven: waarom doe ik dit? Waarom geef ik dit allemaal op? Diepe/langdurige relaties, een comfortabel leven, een “normale” baan met een duidelijke taak.. 

Het waren vragen die ik even niet zo goed kon beantwoorden. Werken in een andere cultuur, en op 6 uur rijden van kantoor is niet altijd makkelijk. Een afstand die soms letterlijk en figuurlijk moeilijk is om te overbruggen. Vorige maand heb ik daarom samen met de organisatie besloten om mijn taken als teamleider neer te leggen en me met name te focussen op Research en Development. De missie om de zorg voor kinderen met een beperking te verbeteren blijft hetzelfde, maar werd door de verandering in mijn werk wel wat minder tastbaar. Moet ik daar dan nog wel voor terug..?

Na een reis met hier een daar wat uitdagingen -een gecancelde vlucht; nog geen visum voor een langer verblijf in Malawi- stond Bart me op te wachten op het vliegveld. Wat was het heerlijk om na 3 weken weer samen te zijn! Gelukkig zit Bart wel helemaal op z’n plek qua werk en wonen, na een werktrip naar Tanzania juist weer helemaal geïnspireerd om verder te gaan.

Na een kleine week strijden met m'n gedachten, begint de inspiratie bij mij toch ook weer op te borrelen. Ik heb vandaag verschillende mensen mogen ontmoeten die me laten inzien dat ik hier misschien juist een plek heb met mijn visie en verbindingskracht. Waar ik vaak probeer om ergens bij te horen en in een “hokje” te passen, is mijn rol misschien juist “hokjes overstijgend”, verbindend.  Waar ik zelf soms een duidelijke baan of taak wil hebben met tastbare output, is mijn rol misschien juist faciliterend om anderen in hun kracht te zetten. 

Met hernieuwde moed gaan we weer verder. Volgende week reizen we voor werk weer samen naar de hoofdstad, waar we een paar nachten verblijven bij goede vrienden en ik m’n werkfamilie ook weer in de armen kan sluiten. Zin in.