Hoop en mogelijkheden

De afgelopen maand hebben we veel meegemaakt. Op het moment van schrijven ben ik weer een paar kilo lichter geworden, maar gelukkig na een tijdje ziek zijn nu weer aan het opknappen.

In mijn vorige blog schreef ik dat met name Bart veel bezig was met allerlei regeldingen om vooruit te komen met het werk van GOAL 3 in Malawi. Na een tijd die voelde als stilstaan, lijkt er nu weer vooruitgang. De 4 ziekenhuizen waar de monitor is geplaatst, zijn samen gekomen en hebben aan elkaar gepresenteerd hoe het gaat, wat goed gaat en wat verbeterpunten zijn. De verpleegkundigen en artsen waren enthousiast: ze kunnen verslechtering van een patiënt eerder opsporen en daar ook naar handelen. Dit leidt tot daling van de sterfte, minder verwijzingen naar andere ziekenhuizen, maar ook tot meer voldoening in het (zware!) werk, omdat je betere zorg kunt leveren. Ook het ministerie van gezondheidszorg heeft afgevaardigden gestuurd die deze positieve verhalen hebben gehoord en de projecten op de kinderafdelingen hebben bezocht. We hopen dat dit het begin is van een vuurtje van hoop dat zich over heel Malawi mag gaan verspreiden.

Deze wens van vroegtijdige opsporing van ziekte en gecoördineerde behandeling is bij mij de afgelopen weken alleen maar sterker geworden. Ik heb nu 4 weken in het ziekenhuis in Zomba meegedraaid, elke week op een andere afdeling. Wat vond ik het moeilijk om zelf te zien hoe ziek patiënten zijn, terwijl er beperkte behandelmogelijkheden zijn. 

Als je aan het begin van de dag de kinderafdeling oploopt, sta je voor een grote zaal met 100-200 kinderen en hun verzorgers. Zij liggen op, naast of onder het bed, soms met z’n 3en op hetzelfde matras. Je probeert je een weg te banen, verleent zorg en elke dag opnieuw word je geconfronteerd met het overlijden van 1 of meerdere kinderen. Met leven dat stopt en moeders die huilen. 

Op de ondervoedingsafdeling zie ik een jongen met een hersenaandoening. Hij is 10 jaar, weegt 10 kilo en kijkt me met vragende ogen aan.

Toch is er ook hoop. Door de zorgverleners die focussen op de dingen die ze wel kunnen doen en de mensen die ze kunnen helpen. Door nieuw leven dat geboren wordt en in kleurige pakketjes op de kraamafdeling bij de moeder ligt. En ik weet weer waarom en voor wie ik het werk doe dat ik doe.